Did they tell you I’d be boring? 
Do you know where to order the next morning? 
There is no guarantee 
That when you wake up, you’ll be able to breath 

So Ill throw you moonbeams 
Ill make you kick and scream 
Oh then baby Ill make you smile 
Then Ill make you bleed 

Sad and lonely 

Don’t you look so sad 
You know it cant be that bad 
Just consider it to be 
Another way you’ll see me 

Did you forget your place of ambition? 
I’ve seemed to move you from your only position 
You’re so afraid of my reality cause it burns your eyes 
Makes you sad and lonely

doğduktan sonra ilk önce dinlemeyi öğreniriz. sonra dinlediklerimizden etkilenip anlatmaya başlarız. sonra anlattıklarımızdan bezip dinlemeye başlarız. bu dinleme döneminden sonra anlatmanın geri gelmesi çok zordur. en azından eskisine nazaran anlatılan zamanlar , dinlenilen zamanların yanında çok ufak kalır. ta ki ölüm gününe kadar. eğer ölüm günümüzde konusabilicek kadar güclüysek son bir kez daha anlatırız. dinliyorum seni. orası ne kadar kalabalık??

—dinle kisik sesimi çatlasın arada. sonra kurtar sen şarkının o kısmını

- ben o şarkı

Memoryofamomentcertain

fotografin konusu bir fotografi güzel hale getirmez. güzel olan zaten güzeldir. aksine genelde bu yöntem kötü bir fotograf ile sonuclanir. kötü derken konunun varolan güzelligini ucuz bir kopyasi olmaktan öteye gidemez demeye calisiyorum. tipki yasadigimiz kötü seylerin bizi ( genelde) iyi bir insan yapmasi gibi,

cok konusan, az düsünür. cok düsünen, az konusur.

Açık

Geceleri korkulu yollara gittiniz mi
Biz çok şeyi vakit yok pek kısa geçiyoruz
Limanda bilinen gemiler oysa açıklardadır
Kullanırız bir sözü ama hangi anlamda?

İnsan duyar bir yerde birdenbire uyanıp
Bir elin bir ışığı neden söndürdüğünü
Yandaki odalarda her zaman hasta vardır
Sağır duvarlarda eski inilti
Şiirlere üşenmemiz bir yerde iyidir
Hiç işittiniz miydi?

Bir top çizer havada, uzunca bir eğri
Ayağına, belki kader, geçmiş gün, bir kadının
Düşer bir karanfil.. (neyse kısa keselim)
Soğurken bir ölü, çok ince bir eli
Tutup ısıttınız mı?

Aşınmış tahtaları kim yeniler gelince
Döner azdan başımız, sonra uzar ıssız kır
Bir bizdik san sen, oysa gelir hep biri
Kurar yeni barınak kullanıp aynı taşları
Yani ne mi diyorum, çok kurak tarla
Çünkü asıl şiirler bekler bazı yaşları.

Gözümün önünde olani, kendim yarattigim anlatilari seneler boyunca görememem… Bu alginin gecikmesini saglayan etkenleri- sirf suclari kesinlesmis olmadigindan- suclamak ile vakit kaybetmek istemiyorum. 

Özetle: “Sonunda ANLADIM.” 

Bugüne kadar yasadiklarimin bir anlami olabilecegini hic düsünmedim. Simdi bunu düsünmekten kendimi alamiyorum.

Ben suclamayi sevmem. Ama en büyük suclu benim. Bunu bilirim.